Państwo: Czechy
Kraj: Morawsko-Śląski
Powiat: Bruntál
Przekraczając naszą południową granicę, w odległości 30km na zachód od Branic, a 40 km od Opawy leży Bruntál. Rozwój miejscowości umożliwiały znajdujące się w okolicy kopalnie złota, srebra, ołowiu i miedzi. Stąd tez postać górnika w herbie miejscowości.
Powstanie osady datowane jest na XIIIw i pierwsze jej wspomnienie pochodzi z 1223r, kiedy była we władaniu króla Czech. Następnie należała do książąt opawskich i kiedy popadli oni w kłopoty finansowe, zastawiono leżący w granicach Księstwa Karniowskiego Bruntál, w połowie XVw Hynkowi von Würben’owi. Na początku kolejnego stulecia rodzina ta wykupiła miejscowość czyniąc ją stolicą Wolnego Państwa Stanowego.
Po śmierci Bernarda z Wierzbna w 1529r, w którego rękach była połowa Bruntála, Heraltice oraz Hlučin; majątki rozdzielono pomiędzy jego trzech synów. Wówczas Bruntál trafił do Jana II. Kolejny z rodu, ale tym razem władający majątkiem w Heralticach, nabył dobra w 1617r.
Janowi z Wrbna nie było dane nacieszyć się nimi za długo,
bo w przeciągu czterech lat cesarz skonfiskował mu majątek za poparcie przeciwnika. Wówczas trafił on w ręce Zakonu Krzyżackiego.
Niestety ich władanie majątkiem zbiegło się w czasie
z wojną 30stoletnią.
Najpierw w 1626r miasto zajęło wojsko duńskie, w kolejnym roku odbite zostało przez wojsko cesarskie, które następnie zostało przegonione przez Szwedów w 1642r.
Po zakończeniu trwającej 30 lat zawieruchy, majątek bruntalski powrócił w ręce krzyżackie. Kiedy w 1866 wybuchła woja austriacko- pruska, miasto zajął pruski okupant, który w pałacu urządził lazaret. Krzyżacy byli w posiadaniu majątku do 1918r, kiedy utworzono Czechosłowację i majątek zakonny znacjonalizowano.
W wyniku odwołania się Zakonu do Międzynarodowego Trybunału
w Hadze przywrócono im dobra, jednakże nie na długo, bo kiedy III Rzesza zaanektowała Czechosłowację taki sam los spotkał Krzyżackie dobra.
Wraz z zakończeniem II wojny światowej, miasto zajęli czerwonoarmiści. Mieszkańcy pochodzenia niemieckiego zostali wysiedleni, a majątek upaństwowiono i pałac trafił
do Ministerstwa Rolnictwa.
Zamek w Bruntálu pojawił się w dokumentach po raz pierwszy w 1506r, ale datowany jest najprawdopodobniej na XIVw. By wzmocnić obronność warowni otoczono ją fosą, nad którą przerzucono most zwodzony wiodący wprost do głównej bramy.
W połowie XVI stulecia Jan II Starszy z Wrbna poddał warownię przebudowie, którego syn poczynił kolejne prace, które dokończył z kolei w 1608r jego syn.
Tym sposobem zamek stał się renesansową rezydencją.
To wówczas dziedziniec ozdobiły arkadowe krużganki i z tego czasu pochodzi wieża z zachodniego skrzydła. Kolejne prace miały miejsce w 1652r dzięki krzyżackiemu namiestnikowi Augustynowi von Lichtenstein’owi. W XVIIIw również podjęto prace przekształcając go w barokową rezydencję czyniąc zamek pałacem. W kolejnym stuleciu budowla zyskała freski, a dziedziniec ozdobiła neorenesansowa fontanna z herbami wielkich mistrzów i namiestników krzyżackich.
W jednym ze skrzydeł znajduje się zamkowa kaplica. Datowana jest na 1630r, a jej obecny wygląd zyskała podczas prac z XVIIIw. Ściany świątyni zdobią obrazy Jana Jabloneskeho z 1768r.
Wśród pałacowych wnętrz ozdobionych barokowymi i rokokowymi dekoracjami zobaczyć można Salę Audiencyjna oraz Zieloną, Salon Orientalny i Holenderski, gabinet wielkiego mistrza zakonu oraz zbrojownię, bibliotekę jak też jadalnię i sypialnię wielkich mistrzów. Sale znajdujące się na drugim piętrze zdobią obrazy niderlandzkich, niemieckich
i włoskich malarzy.
Powojenne prace remontowe przeprowadzono dopiero w latach 50tych XXw, po czym w jego wnętrzach urządzono muzeum, które do dziś stoi otworem dla zwiedzających.
Nim minęło XXstulecie pałac w Bruntálu poddano jeszcze dwukrotnie pracom remontowym.
Budowla na planie trójkąta posiada trzy skrzydła: dwa prostokątne oraz łączące je półkoliste, domykające. Trzykondygnacyjne zabudowania pokrywają dwuspadowe dachy. Uroku budowli dodają stojące w rogach wieże.
Główne wejście zdobi balkon wsparty kolumnami oraz kartusz herbowy.
Pałac stoi w otoczeniu parku założonego w XVIw, który był poddawany pracom z XVII i XIXw.
Jego ozdobą są XVIIIi XIXstowieczne rzeźby z piaskowca oraz alejki z ławeczkami. W obrębie parku dojrzeć można resztki niegdysiejszych miejskich murów.
