I znów jesteśmy w Staniszowie, a ściślej na pograniczu Marczyc i Sosnówki, i tym razem pokażę kolejne miejsce jakie można zobaczyć przy okazji odwiedzin w tej miejscowości.
Niecałe 10 km od Jeleniej Góry leży wieś Staniszów. Najwcześniejsze wzmianki w dokumentach datowane są na 1305r kiedy wspomniano Stansdorf. Od 1395r majątek nazywał się Stonsdorf i taka nazwa istniała do 1945r. Obecną wieś otrzymała w 1948r i odtąd powojenne Łącznikowo zmnieniono na Staniszów.
Staniszów był podzielony na trzy majątki: Dolny, Średni i Górny. Wśród często zmieniających się właścicieli najbardziej w pamięci zachowali się XVII wieczni przedstawiciele rodzin von Reinbinitz, Mohrenthal i von Smettau.
Henrietta von Smettau wniosła w wianie Staniszów wychodząc za Heinricha XXXVIII Reuß zu Köstritz’a. Ostatnim wspomnianym w dokumentach panem na Staniszowie był książę Heinrich XXVIII,
w latach 1859-1924.
We wsi, w dawnych majątkach, można zobaczyć:
oraz sztuczne ruiny Zamku Henryka- Heinrichsburg.
CIEKAWOSTKA
Henryk XXXVIII Reuß zu Köstritz przyszedł na świat
w Berlinie 9 października 1748. Był synem Hrabiego Henryka IX piastującego na dworze Fryderyka II Wielkiego urząd królewskiego poczmistrza, marszałka dworu oraz ministra stanu. W spadku po zmarłym ojcu przypadły mu dobra leżące w Kotlinie Jeleniogóskiej.
Ożenił się z Henriettą Friederiką Otylią von Schmettow, która dwa lata po ślubie zmarła przy porodzie, podobnie jak nowonarodzona córeczka. Krótko po tym ponownie wszedł
w związek małżeński a wybranką była hrabianka Johanna Friederika von Fletscher, która również wniosła w wianie majątki. Zmarł nie pozostawiwszy potomka 10 kwietnia 1835r w Jänkendorfie a pochowano go na cmentarzu przy kościele
w Staniszowie.
Ówczesny właściciel prócz zbudowanego w latach 1784-1787 pałacu z prawie 200 hektarowym założeniem parkowym, ufundował sztuczne ruiny zamku nazwane od imienia hrabiego Heinrichsburgie- zamkiem Henryka.
W owych czasach bardzo modne było stawianie przez właścicieli majątków zameczków będących romantycznymi, sztucznymi ruinami.
Zamek Henryka stanął na górze Grodna 504 m.n.p.m. będącej najwyższym szczytem Wzgórz Łomnickiego.
Około 1806r postawiono najpierw wieżę w stylu neogotyckim służącą myśliwym podczas polowań, będącą też idealnym miejscem widokowym. Szczyty wykończono blankami- zębami, które nieodzownie kojarzą się z zamkami. W 1842r dobudowano do niej część mieszkalną z dwoma pomieszczeniami.
Powstała budowla na planie kwadratu, murowana z cegły i kamienia nakryta dachem dwuspadowym. Prowadziły do niej schody. Obiektem zarządzał wówczas “kasztelan” pozwalający przybyłym, za drobną opłatą, wejść na wieżę.
Już w czasie międzywojennym budowla znajdowała się w złym stanie, a mimo to można było się do niej swobodnie dostać. Największego zniszczenia doświadczyła w czasie II wojny światowej kiedy rozpadły się wiodące do niej schody.
Do dziś z dawnej budowli pozostała wieża oraz pozostałości stojącej przy niej budowli. W latach 2015–2016 obiekt poddano pracom remontowym.
Jest własnością prywatną, którą można zwiedzać od maja do października.
Do zameczku można dostać się kilkoma szlakami turystycznymi: żółtym z Sosnówki (20 min.) i Staniszowa (30 min.) oraz niebieskim z Marczyc (20 min.)
Archiwalne zdjęcia dodano dzięki Fotopolska.eu
