browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

pałac w Mirosławicach

Mirosławice


 
Mniej więcej w połowie drogi między Świdnicą a Wrocławiem leżą Mirosławice. Wieś składa się z Mirosławic i leżących nad Czarną Woda Mirosławiczek .
 

 
Mirosławiczki wspomniano pod nazwą Rosinthal już w 1264r przy okazji sprzedaży ziemi przez księcia Henryka III Białego pochodzącym z Wrocławia mieszczanom: Helvigowi de Boleslawotcz’owi oraz Dietmarowi Ruthenius’owi.
 

W 1370r wymienia się wieś Mirselwicz późniejsze Mörschelwitz. Przez wieki często były to osobne majątki połączone w 1770r i wówczas wieś posiadała podwójną nazwę (Rosenthal-Mörschelwitz). W latach 1937-1945 miejscowość zwała się Rosenborn.
 

 
 
 
 
 
Na początku XVw bracia Heinemann i Opetz von Rosenthal sprzedali wieś Nikelowi Mesenau’owi, po którym przypadła w spadku rodzinie von Zeschau. W ciągu kolejnych wieków dość często zmieniali się właściciele i tamtejsze dobra trafiały do rodzin: von Logau (1498-1570), von Schindel (1570-1593),von Zedlitz (1594-1602), von Sebbotendorf (1610-1658), von Pückler (1658-1688), von Kalckreuth (1688-1770).
 

W 1770r obie części wsi kupiła Helen Elizabeth von Zedlitz und Leipe i w rękach tej rodziny majątek nazwany Rosenthal – Mörschelwitz był do 1851r. Następnie trafił do Eugeniusza von Mutius i jego spadkobiercy byli ostatnimi przed II wojną światową właścicielami Mirosławic.
 

 
 
 
 
 
 
 
We wsi już w XVw stał zamek- siedziba wspomnianych w XVw braci von Rosenthal, który uległ zniszczeniu podczas pożaru z 1889r i przekształcony został w spichlerz. Był nieużytkowany na długo przed zniszczeniem jakiego dokonał ogień.
 

Rodzina von Zedlitz-Leipe była fundatorem pałacu w Mirosławicach. Trwającą dekadę budowę rozpoczęto w 1801r i zaprojektowali ją architekci W.Bode i G.Winkler. Klasycystyczny pałac rozbudowano w latach 1911-1913 dla rodziny von Mutius i wówczas budowla zyskała m.in.loggia. Rezydencja składa się z dwukondygnacyjnej części głównej, do której przylegają pawilony połączone z korpusem parterowymi pawilonami. Całość pokrywają czterospadowe dachy. Główne wejście zdobią kolumny oraz płyta z inskrypcją po łacinie.
 

 
Za pałacem utworzono park krajobrazowy, do którego pałacowe wyjście prowadzi po dwustronnych schodach. Elewacje zdobią liczne detale architektoniczne: portale,gzymsy,płaskorzeźby stylizowane na starożytne przedstawiające lwy i gryfy.

 
 
 
 
Po II wojnie światowej, jak wszystkie majątki poniemieckie, tak i ten znacjonalizowano i oddano jak zwykle w zarząd PGR. Obecnie jest własnością prywatną, a spotkany przypadkiem właściciel pozwolił mi sfotografować z zewnątrz swoją posiadłości. Przy pałacu znajdują się dawne zabudowania folwarczne utrzymane w bardzo dobrym stanie.
 
 
Archiwalne zdjęcia dodano dzięki Fotopolska.eu